Sevgilim

Tenimi dağlıyor yokluğun
Saçımda, dudağımda, boynumda nefesin yerine soğuk bir yağmur
Gece tapılası bir karanlıkla işliyor içime
İnce bir desen süslüyor gökyüzü gibi kapkara kalbimi
Şaşırtıcı; ama hem özlüyorum seni hem deli gibi kıskanıyorum
Ki ben içimde bir taş parçası taşıdım bu güne dek
Güzel, kıymetli ve hatta -belki- paha biçilemez
Ama bi taş parçasıydı nihayetinde
Nefret, kin, acımasızlık ve intikam için yaşamış
Onlarla beraber yanmış onlarla beraber buz kesmiştim

Ve şimdi sen
Herşeyinle en "değerlim"sin
Aşkınla, sevginle, masumiyetinle tutkunla..
Herşeyinle..

Oysa ki;
Sırtımı yaslayacak sert bir duvar arardım ben sadece
Herşey bi kaos ve savaştı ama
Hiç birşey yakamazdı canımı

Akşam eve gelipte
Herşeyin yalan olduğuna kendimi inandırabilirdim kolayca
Umutsuzluğuma yenik düşer
İçimdeki korkunç ateşle ve dışımdaki buz gibi soğuğa odaklanır
Olduğum gibi yıkılırdım sensizlikte
Eğer ki kokun sinmemiş olmasa..

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !