Son Sığınak

Sen; değerlerini hiçe saydığım

Varlığın bile yokluğuna denkti

Kırıp kırıp parçalarımı dağıttın dört bir yana

Hiç düşünmedin

Canın yanarmı

Canımı yakarmı

Beni hiç düşünmedin

Varsa yoksa sen

Verdiğim değeri bilemedin...

 

Ama yalnızlığa mahkum ettim ben seni

Kendi bedenine, kendi beynine, kendi vicdanına hapsettim

Gardiyanda sen işkencecide sen

Şimdi kaç kaçabilirsen

Yoksul duygularına sığın

O, benim sana bıraktığım 

Son sığınak

Ellerin titresin, elime değdiği son sefer gibi

Gözlerin dolsun ama içine aksın gözyaşların

Benimkiler gibi

Bir an dilinden düşmesin

Adım, düşüncelerim, hayallerim

Senin olsun hepsi

İçine çektiğin her sigara dumanında

Yüzümü göresin

Her kar yağdığında

Dudaklarımı düşle

Ve her gözünü kapadığında

Benim gözlerime baka baka uyu

Her yastık taş, her yatak tabut olsun

Dilerim benden başkasına "meleğim" diyemeyesin

Her yürüdüğün yolda, her adımda

Pişmanlığını yaşa

Çünkü vazgeçtim senden

Bizden

"Unuttum" dedikten sonra 

Kırık ve kırgın kalbime baka baka

Daha fazla af dilemem senden

Ben seni affedemedikten sonra...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !